خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اقبال رو نمود و به ما یار یار شدوین روزگار تیرة ما روزگار شد
۲
پیمان ناشکستة ما با تو تازه گشتعهد نبستة تو به ما استوار شد
۳
با دانه‌های جوهر تیغ تو دل خوش استاین آب و دانه مرغ مرا سازگار شد
۴
گلگونه‌ای برای عروس خزان نماندرنگی که داشت گل همه صرف بهار شد
صفحهٔ ۱ از ۲