خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پای دل تا به ره عشق تو فرسوده نشداز ترّدد نفسی در برم آسوده نشد
۲
تا گل ساغر می لب به شکر خنده گشادبلبل شیشه ز شیون دمی آسوده نشد
۳
تا به سودای تو ما را طمع خام افتادچه زیان بود که بر بوده و نابوده نشد!
۴
کس ندیدیم که در دام فریبی نفتاددامن همّت ما بود که آلوده نشد
صفحهٔ ۱ از ۲