خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که گفت غنچة خندان به آن دهان ماند!چه تهمت است که گویند این به آن ماند!
۲
دل مرا همه در چین زلف او دیدنچراغ در شب تاریک کی نهان ماند!
۳
مرا غریب وطن کرد و رو به باغ نهادکه بلبلی نگذارد در آشیان ماند
۴
شبی که وصف رخ او به آب و تاب کنمچو شمع تا سحرم شعله بر زبان ماند
صفحهٔ ۱ از ۲