خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر آتش تو چو شمع استخوانم آب کندعجب که رشتة عمر مرا به تاب کند
۲
همیشه جوهر تیغ تو همچو مرغابیبرای صید دلم دانه‌ای در آب کند
۳
به حیله چشم تو خود را به خواب می‌داردبدین فسانه مگر صید را به خواب کند
۴
فلک به نسخة تقدیر سال‌ها گردیدکه بهر من همه روز بد انتخاب کند
صفحهٔ ۱ از ۲