خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه حدِّ غنچه که در پیش یار خنده کندگل تبسّم او بر بهار خنده کند
۲
به فصل گل ز میم توبه می‌دهد زاهدکجاست شیشه که بی‌اختیار خنده کند
۳
به روی من گل بختی نکرد خنده ولیبه تیره‌بختی من روزگار خنده کند
۴
لب تبسّم برقی ندیده‌ام افسوسنشد که خرمن ما یک شرار خنده کند
صفحهٔ ۱ از ۲