خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون در آیینه نظر آن مه دیرینه کندخال را مردمک دیدة آیینه کند
۲
چه توقّع دگر از عمر، جوانی چو نماندشنبة ما چه گلی کرد که آدینه کند!
۳
لذّت آنست که هرگز نپذیرد تغییرتا کی این جامه شود پاره و کس پینه کند!
۴
تا ابد کشتِ محبّت نکشد منّت ابرسایه گر تیغ تو بر مزرعة سینه کند
صفحهٔ ۱ از ۲