خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چند ناز کردی ، نیازم زیاده شددردم فزود و سوز و گدازم زیاده شد
۲
هر چند بیش کشت به ناز و کرشمه‌امرغبت به آن کرشمه و نازم زیاده شد
۳
باز آمدی و شعلهٔ شوقم به جان زدیکم گشته بود سوز تو بازم زیاده شد
۴
درد تو کم نشد ز سفر بلکه سد الماز رنج راه دور و درازم زیاده شد
صفحهٔ ۱ از ۲