خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آهم سحر چو از دل رنجور شد بلندتا جیب آسمان ز زمین نور شد بلند
۲
آسان مگیر نالة زار مرا به گوشکاین دود دل ز سینه به صد زور شد بلند
۳
در زیر پرده نشتر صد درد می‌خورداین خون نغمه کز رگ طنبور شد بلند
۴
در مجلس تو ما به چه رو سربرآوریمخورشید در حوالیت از دور شد بلند
صفحهٔ ۱ از ۲