خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معاندان که سخن ناشنوده می‌گویندنگفته می‌شنوند و نبوده می‌گویند
۲
دروغْ لافیِ بیدار طالعان چه بلاستکه فارغند و ز بخت غنوده می‌گویند
۳
ز لاف مهر خجل نیستند بلهوساننکشته تخم، حدیث دروده می‌گویند
۴
به حرف اهل دل انگشت رد منه زنهارکه این گروه سخن آزموده می‌گویند
صفحهٔ ۱ از ۲