خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دی کز فروع ماه رخت پرده دور بودآیینة جمال تو گرداب نور بود
۲
میرفت با نسیم تو از خویش بوی گلخورشید در حضور رخت بی‌حضور بود
۳
خسرو به زور عجز قوی گشت عاقبتفرهاد جان نبرد که کارش به زور بود
۴
بخت سیاه بر ورق سرنوشت ماچون خال سبز بر رخ خوبان ضرور بود
صفحهٔ ۱ از ۲