خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه کارش به اسیران همه بیدادی بوددل اغیار ازو جلوه‌گه شادی بود
۲
خط برآوردی و عشاق پراکنده شدنداین خط سبز تو گویی خط آزادی بود
۳
منصب دلبریش پیش نرفت از خسروزور شیرین همه بر بازوی فرهادی بود
۴
سفر راه محبّت چه فراغت بودستهر قدر رنج که دل خواست درین وادی بود
صفحهٔ ۱ از ۲