خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آنکه بلبل ما نغمه‌سنج باغ تو بودکسی که بر سر ما جای داشت داغ تو بود
۲
نشان کوچة تاریک طرّة تو نیافتنسیم گل که شب و روز در سراغ تو بود
۳
ندید کس دم آبی که گرد غصّه نداشتبه غیر بادة عشرت که در ایاغ تو بود
۴
کسی به بزم جمال تو روی گرم ندیدجز افتاب که پروانة چراغ تو بود
صفحهٔ ۱ از ۲