خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کمرده‌ام خالی دلی، خواهم دل او پُر شودتا دل خالی دگر از مشکل او پر شود
۲
وه که بر دامان او آلودگی را رنگ نیستهر دو عالم گر زخون بسمل او پر شود
۳
ذوق بال افشانی شمعی است امشب در دلمکز پر پروانه هر شب محفل او پر شود
۴
دل به هم چون شیشة ساعت من و او بسته‌ایمگر دلی خالی کنم ترسم دل او پر شود
صفحهٔ ۱ از ۲