خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آیینه از عکس رخ یارم گلستان می‌شوداندیشه از یاد لبش لعل بدخشان می‌شود
۲
من بلبل آن غنچة نشکفته‌ام کز خرّمیهر گه تبسّم می‌کند عالم گلستان می‌شود
۳
هر جا که آن گل پیرهن از ناز بگشاید قباحسرت گریبان می‌درد، خمیازه عریان می‌شود
۴
از زلف کفر آونگ او از روی ایمان رنگ اواسلام کافر می‌شود، کافر مسلمان می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۳