خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چندان که از تو جور و جفا کم نمی‌شوداز ما نصیب مهر و وفا کم نمی‌شود
۲
چون نخل شعله ریشه در آتش دوانده‌ایمما را بهار نشو و نما کم نمی‌شود
۳
با آنکه گریه هستی ما را به آب دادیک دم غبار خاطر ما کم نمی‌شود
۴
اسباب حسن یار چنان در فزونیندکز پای ناز رنگ حنا کم نمی‌شود
صفحهٔ ۱ از ۲