خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من اگر می نخورم پیش رود!ور کنم توبه کس از من شنود!
۲
دل زاهد شود آزرده، بهستکه دل نازکی آزرده شود
۳
راست چون موی برون آید اگرتوبه چون خون به رگ من بدود
۴
من و رندی و تو و زهد و ریاهر کسی کشتة خود می‌درود
صفحهٔ ۱ از ۲