خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از نسیم خط دلم را بیقراری بیش‌ترشورش دیوانه از باد بهاری بیش‌تر
۲
دوش کز هر شب قرارش با تغافل بیش بودبود ما را هم زهر شب بیقراری بیش‌تر
۳
از غضب هر چند نازش بار بر دل می‌نهادکردم از بی‌طاقتی‌ها بردباری بیش‌تر
۴
زارتر می‌کُشت ما را ناز بی‌پروای اوپیش او چندان که می‌کردیم زاری بیش‌تر
صفحهٔ ۱ از ۲