خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون غنچه‌ام دلی است ولی کار بسته‌ترخون گشته تر ز غنچه و زنگار بسته‌تر
۲
شیرازه بگسلم چو گل از ننگ تا به کی!چون غنچه دل به صحبت هر خار بسته‌تر
۳
بیم گشایشم گرة خاطرست آهچون غنچه هر نفس شودم کار، بسته‌تر
۴
دل را تعلّقات به مستی فزوده استزنگار بسته‌ای شده ز نگار بسته‌تر
صفحهٔ ۱ از ۳