خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز با عشق تو محکم می‌کنم پیمان خویشآتشی می‌افکنم در دین و در ایمان خویش
۲
منّتی دارم که درد من نمی‌داند کسیورنه می‌کُشتند بی‌دردانم از درمان خویش
۳
زین پریشانی که از زلف تو در جان منستتا قیامت کرده‌ام فکر سر و سامان خویش
۴
وصل اگر با غیر باشد کنج تنهایی گزیناز بهشت دیگران به گوشة زندان خویش
صفحهٔ ۱ از ۳