خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۵۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چسان گرم سخن با آن بت شیرین دهن گردمسخن بیگانه است آنجا اگر خود من سخن گردم
۲
کجا با یک زبان شرح غم او می‌توان گفتنمگر از هر سر مو چون زبان گرم سخن گردم
۳
قدم ننهاده‌ام از خود برون در دشت‌پیماییدرین گردش گهی غربت شوم گاهی وطن گردم
۴
وطن گردم چو خود را یک نفس بی‌خویشتن بینمشوم غربت هماندم گر دمی با خویشتن گردم
صفحهٔ ۱ از ۴