خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب ز شیون بلبل گوینده را آتش زدمدر دهان غنچه شکّر خنده را آتش زدم
۲
کردم از سوز درون شرمنده دوزخ را و بازز آتش دل دوزخ شرمنده را آتش زدم
۳
با نوازش‌های لطف او به بزم اشتیاقانفعال سر به پیش افکنده را آتش زدم
۴
در تمنّا گاه وصلش دست در آغوش شوقمردنی کردم که جان زنده را آتش زدم
صفحهٔ ۱ از ۲