خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۵۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس چه داند آنچه من ز آن شوخ رعنا می‌کشممی‌نمایم قطره‌ای در جام و دریا می‌کشم
۲
طاقتم لبریز شد آهی ز دل سر می‌دهمپرده از رخسار یک عالم تمنّا می‌کشم
۳
در محبّت انتقام جمله اعضا بر دلستریشهٔ دل می‌کنم گر خاری از پا می‌کشم
۴
کرده‌ام عزم سفر وز بیم تنهایی کنونمدّتی شد انتظار راه عنقا می‌کشم
صفحهٔ ۱ از ۳