خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۵۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بغل بر هم نمی‌آید ز ذوق آن برو دوشمچه حسرت‌‌ها به بر دارد خوشا اقبال آغوشم
۲
من از یاد تو نادانسته هم بیرون نیارم رفتکه می ترسم کنی دانسته از خاطر فراموشم
۳
به راه بیخودی‌ها آمد و رفت خوشی دارمکه تا می‌آردم با خود نگاهش می‌برد هوشم
۴
نگنجدت بادة من در خُم گردون ز بیتابیبه قدر نشئه من کرد پر بی‌طاقتی جوشم
صفحهٔ ۱ از ۲