خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۵۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز داغ لاله چشم آمد به داغمز بوی گل پریشان شد دماغم
۲
گل امید از بالندگی‌هانگنجد تنگ در آغوش باغم
۳
چه خصمی بود بادردم دوا راکه مرهم شد سَبَل در چشم داغم
۴
درین گمگشتگی ترسم که گیرندز آواز پر عنقا سراغم
صفحهٔ ۱ از ۲