خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۵۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بس سرگرم شوقم پای کم از سر نمی‌دانممغیلان بهر راحت بهتر از بستر نمی‌دانم
۲
مسبّب کاردار و گردش ایام اسبابسترخ آئینه را ممنون خاکستر نمی‌دانم
۳
مرا این رتبه بس در فضل معراج ترقی‌هاکه از خود هیچ کس را در جهان کمتر نمی‌دانم
۴
مرا از بزم او مانع همین تقصیر خدمت بسچو خجلت بست ره دیوار را از در نمی‌دانم
صفحهٔ ۱ از ۲