خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۵۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه افتم که خود آفت‌فزای خویشتنمهمه بلای من و من بلای خویشتنم
۲
به باغ دهر ز بیم گزند هر ناکسهمیشه دشمن نشو و نمای خویشتنم
۳
اگرچه خاک رهم جمله بر سر خویشموگرچه خارم لیکن به پای خویشتنم
۴
مرا نه شکوه ز دشمن نه رنجشی از دوستکه پایمال جفا از وفای خویشتنم
صفحهٔ ۱ از ۲