خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۵۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون به یاد زلف او زلف غم افشان می‌کنممی‌کشم آهیّ و عالم را پریشان می‌کنم
۲
گلستان بی‌روی او بر من جهنم می‌شودمن که دوزخ را به یاد او گلستان می‌کنم
۳
دامن وصلش اگر در کف نباشد یک نفسبا گریبان دست را دست و گریبان می‌کنم
۴
می‌شوم از بس بلاگردان نخل قامتشدر میان جلوه نازش را پریشان می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۲