خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۵۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جمال شاهد رحمت فزاید از گنهمکه خال چهرة عفوست نامة سهیم
۲
به نقد هستی من سکّه فنا زده‌اندبه ملک فقر کنون عمرهاست پادشهم
۳
سرم به گنبد گردون فرو نمی‌آیدکه در قلمرو دیگر زدند بارگهم
۴
عجب که تا به ابد هم رسم به منزل وصلکه عشق او ز ازل کرده است رو به رهم
صفحهٔ ۱ از ۲