خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جدا ز طرّة تابیدة تو می‌تابیمبه یاد لعل تو خونین جگر چون عنّابیم
۲
از آن چو موج نبینیم روی ساحل راکه پا شکستة دریانشین چو گردابیم
۳
همیشه در شب غم با خیال مهرویانفسرده خاطر و روشن روان چو مهتابیم
۴
ز خاک فقر و فنا سرمه‌ای نمی‌بخشندبه ما که چشم سیه کردگان اسبابیم
صفحهٔ ۱ از ۳