خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چند درین غمکده غمناک نشینیموقتست که بر تارک افلاک نشینیم
۲
ما مرغ چمن‌پرور عرشیم که گفته‌ستکز ذروه فرود آمده در خاک نشینیم!
۳
گردیم و ز دامان کسی اوج نگیریمحیفست که بر دامن افلاک نشینیم
۴
بی‌رخصت ما نشئه به مستان ندهد میظلمست که فرمانبر تریاک نشینیم
صفحهٔ ۱ از ۲