خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو گرد چند به دنبال کاروان گشتنتوان به بال و پر مصرعی جهان گشتن
۲
مراد جلوة نازست از سهی قدّانوگرنه گِرد سرِ سرو می‌توان گشتن
۳
ترحّمی که به من کرده‌ای گناه تو نیستکه از تصرّف عشق است مهربان گشتن
۴
ز پیریم چه غم اکنون که ممکن است مرارخ تو دیدن و بار دگر جوان گشتن
صفحهٔ ۱ از ۲