خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به نومیدی ستم باشد ز راه دوست برگشتنچو اشک و آه عاشق تا توان زیر و زبر گشتن
۲
پی دیدار آن با هر نگاهی آشنا بایدشدن چون سرمه در هر دیده و نور نظر گشتن
۳
درین طوفان صرصر آرزوی شعلگی خامستنداری خانه گر در سنگ نتوانی شرر گشتن
۴
نه بر کف داغ عشق و نه به سر ژولیده مویی‌هاچه لازم بر سر تیر حوادث بی‌سپر گشتن
صفحهٔ ۱ از ۳