خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمی‌گردد مگر، در صیدگاه دل شکار مننمی‌دانم به هر جانب چه می‌تازد سوار من
۲
از آن در عشق او میلم به دلتنگی فزون باشدکه جز در تنگنای دل نمی‌گردد دچار من
۳
تویی در خور شب و روزم چه در دنیا چه در عقبامه من، آفتاب من، بهشت من، بهار من
۴
تو رفتی بس نبود از پیشم ای بیرحم بی‌پرواکه بردی در رکاب خود شکیب من، قرار من
صفحهٔ ۱ از ۳