خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو موکشان به گلشنم آرد هوای تودر پای گلبن افتم و میرم برای تو
۲
مرغ زدام جسته درآرم دگر به دامجان به لب رسیده کنم چون فدای تو
۳
گو قطرة کرم مفشان ابر نوبهاردامن به دیگری نگشاید گدای تو
۴
دور از تو چشمخانه تهی کرده‌ام ز نورحیفست دیگری بنشیند به جای تو
صفحهٔ ۱ از ۳