خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای فتنه یک دم آی ز بالای زین فروشورِ زمانه خاسته یک دم نشین فرو
۲
با قامتی چنین چو به گلشن گذر کنیسرو از خجالت تو رود در زمین فرو
۳
دلها چو نافه در شکنش بس که خون شدندناید ز ناز زلف ترا سر به چین فرو
۴
آئین کفرو سجدة بت نیز عالمی استزاهد چه رفتهای همه در فکر دین فرو!
صفحهٔ ۱ از ۲