خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ملک دل را سپه ناز به یغما آمددیده را مژده که هنگام تماشا آمد
۲
تا چه کردیم که چون سبزه ز کویی ندمیمگل به گلزار شد و لاله به صحرا آمد
۳
پرتو طلعت یوسف مگرش خواهد عذرآنچه بر دیدهٔ یعقوب و زلیخا آمد
۴
غمزه‌اش کرد طمع در دل و چونش ندهمخاصه اکنون که تبسم به تقاضا آمد
صفحهٔ ۱ از ۲