خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۱۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا در بزم او جای چو من دیوانه‌ای باشدمقام همچو من دیوانه ای ، ویرانه‌ای باشد
۲
چو مجنون تازه سازم داستان عشق و رسواییکه اینهم در میان مردمان افسانه‌ای باشد
۳
من و شمعی که باشد قدر عاشق آنقدر پیششکه چون خود را بسوزد کمتر از پروانه‌ای باشد
۴
میان آشنایان هر چه می‌خواهی بکن با منولی خوارم مکن چندین اگر بیگانه‌ای باشد
صفحهٔ ۱ از ۲