خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق گو بی عزتم کن ، عشق و خواری گفتهاندعاشقی را مایهٔ بی اعتباری گفتهاند
۲
کوه محنت بر دلم نه منتت بر جان منعاشقی را رکن اعظم بردباری گفتهاند
۳
پای تا سر بیم و امیدم که طور عشق راغایت نومیدی و امیدواری گفتهاند
۴
پیش من هست احتراز از چشم و دل از غیر دوستآنچه اهل تقویش پرهیزکاری گفتهاند
صفحهٔ ۱ از ۲