خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌کشم زان تند خو گر صد تغافل می‌کنددیگری باشد کجا چندین تحمل می‌کند
۲
می‌کند فریاد بلبل از کمال شوق بادغنچه گویا خنده‌ای در کار بلبل می‌کند
۳
بر رخ چون زر سرشک همچو سیمم دید و گفتاین گدا را بین که اظهار تجمل می‌کند
۴
زلف او دل برد و کاکل در پی جانست وایکانچه با جانم نکرد آن زلف، کاکل می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲