خلوتی با جیحون یزدی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطرب از وصف لبت تا که بیانی داردبحقیقت سخنش لطفی و جانی دارد
۲
سرگرانست اگر زلف تو با ما چه عجببدوش از دل ما بار گرانی دارد
۳
تا قرین با قمر چهر توشد عقرب زلفعاشق روی توهر لحظه قرانی دارد
۴
جای خوبان بدل و جای تو برمنظرجانهرکسی بر حسب خویش مکانی دارد
صفحهٔ ۱ از ۳