خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا خود را کسی در دام سد بی نسبت اندازدرود با یک جهان نا اهل طرح صحبت اندازد
۲
حذر از صحبت اوباش اگر خود یک نفس باشدکه گر خود پادشاهی کثرت اندر حرمت اندازد
۳
نگه دار آب و رنگ خویش ای یاقوت پر قیمتکه بی آبی و بی رنگی خلل در قیمت اندازد
۴
چو باشد باده در خم تلخی و حالی دگر داردتصرف کردن بادیش از کیفیت اندازد
صفحهٔ ۱ از ۲