خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب از پیمانه صحبت شرابی ده مرااز لب جان بخش اهل دل کبابی ده مرا
۲
سینه ام یک ذره خالی نیست از اندوه و غمخانه تاریک دارم آفتابی ده مرا
۳
غنچه ام افسرده گردیدست از بی شبنمیهمچو برگ گل در اعضا آب و تابی ده مرا
۴
از خرابی پیکرم گردیده مانند هلالتا به پیراهن نگنجم ماهتابی ده مرا
صفحهٔ ۱ از ۲