خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا جلوه عنان تو برداست هوش مادارد سری به حلقه فتراک گوش ما
۲
لب بستر کی به غنچه گشاید در نشاطباشد کلید فتح زبان خموش ما
۳
ای محتسب رعایت خود را نگاه داردست سبوی باده رسیده به دوش ما
۴
ما را هلاک می کنی و خنده می زنیشهد است خوردن تو زهر است نوش ما
صفحهٔ ۱ از ۲