خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست از تسبیح سیری سبحه زهاد راحرص مژگان است چشم دام این صیاد را
۲
گردن تسلیم دارد تیغ سوهان بر قفامی کند کوته زبان خنجر جلاد را
۳
آشنایان راست کوشش بر هلاک یکدگرتیشه فرصت یافت خورد آخر سر فرهاد را
۴
برق وار آزاده از صحرای محشر بگذردنیست در دل باک از دریای آتش باد را
صفحهٔ ۱ از ۴