خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خدایا تازه کن چون شمع مغز استخوانم راتوانایی کرم فرمای جسم ناتوانم را
۲
نهالم را خزان کردست ایام کهنسالیشکفتن ها کرامت ساز شاخ ارغوانم را
۳
قد خم گشته یی دارم الهی دستگیری کننگه دار از کشاکش های بازوها کمانم را
۴
پی مدح و ثنایت چون قلم عمریست سرگرمممشوی از حفظ نام خویش طومار زبانم را
صفحهٔ ۱ از ۲