خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنچه دارم در بغل گر مشت زر باشد مراهمچو گل در انجمن ها جا به سر باشد مرا
۲
سینه خود کرده ام ماننده آئینه صافنیک و بد از دوربینی در نظر باشد مرا
۳
همچو بوی گل عنان من به دست دیگر استمی روم از باغ بیرون کی خبر باشد مرا
۴
از زمین تا آسمان یک قد مژگان بیش نیستهمچو شبنم روز و شب گر چشم تر باشد مرا
صفحهٔ ۱ از ۴