خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نرگس و بادام بی او چشم بد باشد مراگر نهم عینک به پیش دیده سد باشد مرا
۲
می کنم با نیک و بد چون آئینه یکسان سلوکساده لوحم سینه صاف از حسد باشد مرا
۳
هر کجا افتاده یی بینم به سر جا می دهمخار این صحرا گل روی سبد باشد مرا
۴
بهر روزی مرغ روحم انتظاری می کشدخانه صیاد بی پروا جسد باشد مرا
صفحهٔ ۱ از ۴