خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خانه بر دوشم کلید رزق ها باشد مراگردبادم گردش سرآسیا باشد مرا
۲
کلفتی گر رو دهد سر در گریبان می کشمچاکها در جیب محراب دعا باشد مرا
۳
خیمه بر پا کرده ام بر روی دریا چون حبابروزیی هر روزه از موج هوا باشد مرا
۴
ابر بی باران ز دریا می کشد شرمندگیچشم بی نم کاسه دست گدا باشد مرا
صفحهٔ ۱ از ۳