خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن از بهر روزی پیشه خود بینوایی رابنه چون کوهکن بر دست خود زورآزمایی را
۲
شود از گوشه گیری نام تو مشهور در عالمچو عنقا گر کنی مقراض بال خود نمایی را
۳
به درها می دواند آدمی را نفس گردنکشخریداری نباشد غیر سگ نان گدایی را
۴
به مفلس رو دهد دنیا کند سوداگری پیشهگدا منعم چو گردد می فروشد آشنایی را
صفحهٔ ۱ از ۵