خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلک گردباد ره کاروانتزمین گرد نعلین سرو روانت
۲
خضر برگ سبزی ز گلزار جودتمسیحی بود شبنم بوستانت
۳
مراد از شب لیلة القدر باشدنشان از دو گیسوی عنبرفشانت
۴
چو شمع است پیوسته ورد زبانمسر من فدای تو و خاندانت
صفحهٔ ۱ از ۲